Interwencja rodziny wobec uzależnionego

Fundamentem interwencji kryzysowej jest wiara, że najlepszym co można zrobić dla alkoholika i jego rodziny, jest spiętrzenie kryzysu.

Interwencja jest specjalnie (wraz z terapeutą) przygotowaną rozmową rodzinną, która ma na celu ukazanie alkoholikowi powagi sytuacji. Chodzi o takie spiętrzenie komunikatów o skutkach picia, by alkoholik wyraziściej i dolegliwiej został z nimi skonfrontowany.

Zatem, interwencja jest:

• działaniem z zewnątrz,
• pomaganiem osobie, która nie chce pomocy,
• działaniem wbrew temu, co alkoholik myśli i czego pragnie w sprawie swego picia,
• atakiem na system obrony, a nie na osobę uzależnioną.

W interwencji muszą wziąć udział minimum 2 osoby, jednak im więcej tym lepiej (3-5). Mogą również być dzieci, lecz nie młodsze niż 8- letnie. Ponadto osoby biorące udział w interwencji muszą posiadać podstawową wiedzę na temat tego czym jest uzależnienie i dlaczego alkoholicy nie chcą się leczyć. Bardzo ważnym elementem interwencji jest:

• czas (osoba uzależniona musi być trzeźwa),
• miejsce (najlepiej neutralne),
• to, co powiemy na sesji:
  - że zależy nam na osobie uzależnionej,
  - wymienimy incydenty i fakty związane z piciem.
• ustalenie, gdzie i kiedy ma się zgłosić po pomoc.

Czas trwania– przygotowanie rodziny do interwencji wobec osoby uzależnionej zazwyczaj zamyka się w kilku sesjach z terapeutą. Interwencja jest metodą, która – jeśli jest dobrze przygotowana – w 90 przypadkach na 100 doprowadza osobę uzależnioną do leczenia.